Skip to main content

ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲಾಗದ ಮಾಣಿಕ್ಯ!

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರು ಪಡೆಯದಿದ್ದರೂ ನಾವು ಸುಖದಿಂದ ಇರಬಹುದು . ಆದರೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವರುಗಳು ಇಲ್ಲದ ಬದುಕು ಬರಡು. ಹೌದು ಓದುಗರೆ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳೆಂಬ ದೇವರು ಬೆಲೆಕಟ್ಟಲಾಗದ ಮಾಣಿಕ್ಯಧಷ್ಟು ಅಮೂಲ್ಯ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೇವರುಗಳು ದೊಡ್ಡದೆಂದರೆ ಅದು ತಂದೆ ತಾಯಿಯೇ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಲ್ಲದೆ ನಾವಿಲ್ಲ. ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಯಾವ ತಾಯಿಯು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಕೆಡಕು ಬಯಸಿದ ಸನ್ನಿವೇಶವೇ ಇಲ್ಲ. ಯಾವ ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದಾ ನಿದರ್ಶನವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ವಜ್ರಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷ ಮಾಡುವ ಬೈಯುವಂತಹ ನೀಚ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ನಂಬಲು ಅಸಾಧ್ಯ ಆದರೆ ಅದೇ ಸತ್ಯ. 
                   ತಾನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ತಣ್ಣೀರು ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೈತುತ್ತು ಇಟ್ಟ ತಾಯಂದಿರಿದ್ದಾರೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ರಾತ್ರಿ ಎಂದು ನೋಡದೆ ದೇಹ ಸವಿಸಿ ದುಡಿದ ತಂದೆಯಂದಿರು ಇದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಷ್ಟ ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆ. ತನ್ನ ಮಗ ಕುರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಎದೆ ಹಾಲು ಕೊಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ತಾಯಂದಿರಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತಾಯಿ ಆಚಾತುರ್ಯವಾಗಿ ಕಾಯಿಲೆ ಹೊಂದಿದರೆನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಅವರನ್ನು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಳೋ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ ಸ್ವಾಮಿ. ಮಗನಿಗೆ ಹುಷಾರ್ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋದ ತಂದೆ ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಆರಾಮ್ ಇಲ್ಲದಾಗ ಗುಳಿಗೆಯನ್ನ ತಂದುಕೊಡದ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. 
 ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಾಲಸೋಲ ಮಾಡಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸಿ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಕಳಿಸುವ ಪೋಷಕರು ಇರುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮ ಸೇರಲು ಹೇಳು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ ಸ್ವಾಮಿ. ದುಃಖವನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವರಿಗೆ ಸಾಯುವವರೆಗೂ ದುಃಖ ನೀಡುವ ಮಕ್ಕಳಿದಾರಲ್ಲ ಓದುಗರೇ. ಇದು ಎಂತಹ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅಲ್ಲವೇ.
             ಎಷ್ಟೇ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದೆ ಇರಲ್ಲ ತಂದೆ ತಾಯಂದಿರು. ಇವರ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಇರಬಹುದಲ್ಲವೇ.
           ಎಲ್ಲೋ ಕಾಣದ ಕೈಗೆ ಸಿಗದ ಕಲ್ಲು ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವನು ಕ್ಕಿಂತ ಮನ ದೇವರಂತೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿರಿ. ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ಈ ಮಾಣಿಕ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಪಡೆಯಲಾಗದು. ತಂದೆ-ತಾಯಂದಿರು ನಾಲ್ಕು ಮಾತು ಬೈಯಬಹುದು ಹೊಡೆಯಬಹುದು ಆದರೆ ಎಂದು ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಂಥವರನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲ ಸಹೃದಯದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸೋಣ ಪ್ರೇಮಿಸುವ ಪೂಜಿಸೋಣ.
                                       ಉಸಿರನ್ನು ಕೊಟ್ಟ
                                        ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟ
                                         ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟ
                                          ಆಹಾರವನ್ನು ಇಟ್ಟ
                                           ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕೊಟ್ಟ
                                            ಅಮೂಲ್ಯ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ
                                            ಮನ ಅಂತರಾಳದ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಡಿರಿ
                                              ಮುದ್ದು ಕಂದಮ್ಮಗಳ      ರೋಹಿತ್. ಡಿ. ಎಸ್
Labels:

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Of Servants and Kings: India’s Forgotten Lesson in Democracy

India does not lack power. It suffers from amnesia. Again and again, a familiar pattern repeats itself. Decisions are made in air-conditioned rooms, sealed with official signatures and wrapped in the language of “national interest.” The consequences, however, are lived elsewhere: in queues, at counters, on railway platforms, in hospital corridors, and now, even in airport terminals. The architects of chaos remain untouched. The executors and the everyday citizen absorb the shock. Demonetisation was the starkest reminder. Overnight, currency turned to paper. What followed was less a financial reform and more a nationwide endurance test. Policy-makers called it “necessary pain.” But the pain was not theirs to carry. It was borne by daily-wage workers who lost their work, seniors who stood in endless lines, small businesses that never reopened, and bank clerks blamed for decisions they never made. Years later, only the location has changed. The airport has replaced the bank queue. Cancell...
Post a Comment
Read more

“Why India’s Schools Must Teach CPR Before Calculus”

When a child collapses on a playground, most classmates and teachers freeze. In a nation of over 250 million school-going children, fewer than one in twenty know the basics of CPR or first aid. Yet almost all can recite equations they may never use. This stark gap between what we teach and what life demands is India’s education paradox. The National Education Policy (NEP) 2020 pledged to shift from rote learning to competency-based education, but the timetable in most classrooms remains frozen. Children still spend far more hours on abstract mathematics than on life-saving, civic or financial skills. We cannot postpone practical education to “later stages” when emergencies happen every day. If we truly want to build capable citizens, we must teach CPR before calculus. Life-skills are fundamentals, not add-ons First aid, basic health and hygiene, disaster preparedness, civic duties, digital safety and financial literacy are not “extras.” They are as essential as literacy and...
Post a Comment
Read more

Misplaced Outrage and Overlooked Service

-ROHITH D S In a climate where media narratives are increasingly shaped by virality rather than veracity, institutions rooted in long term social transformation often find themselves relegated to the periphery of public discourse. The Shri Kshetra Dharmasthala Rural Development Project (SKDRDP), a quiet but far-reaching initiative headquartered in Karnataka, is one such example.  Recent controversies and renewed attention on an unresolved criminal case have brought the Dharmasthala region into sharp, often speculative, focus. However, it is equally necessary to situate such scrutiny within a broader understanding of institutional legacy and public impact. Established over four decades ago under the guidance of Dr. D. Veerendra Heggade, the Dharmadhikari of the Sri Manjunatha Temple, SKDRDP has steadily grown into one of India’s most expansive rural development efforts. Today, it works with over 5.2 million members through 6.24 lakh self-help groups and has f...
Post a Comment
Read more